Wake Me Up When September Ends

*Back to school June 2015*

Anna Flora's POV 

(Ang pagtatapat ng katotohanan ni Chlorine kay Anna Flora)

Ganito pala ang pakiramdam ng isang nangungulila. Oo tama nangungulila ako sa kaniya. Sino pa ba ang tinutukoy ko?  edi shempre walang iba kundi ang nag-iisang irog ko na si Franco Luis. 

Paano ba kasi kahit nakita ko na siya ng nakaraang buwan ng Mayo ay tila bang nais ko paring makita siya palagi yung bang walang mintis.

Naintindihan niyo naman ang ganitong pakiramdam hindi ba?

Naranasan niyo na rin kaya ang ganitong pakiramdam hindi ba? 

Sino ba naman ang hindi mangungulila lalo pa't malaman mo na isang malaking palaisipan lang pala ang lahat sa pagitan ninyong dalawa ng iyong sinisinta? 

Ang ibig ko lamang ipahiwatig dito ay, ito kasing kapatid ni Franco Luis irog ko ay ipinagtapat sa akin ang katotohanang silang dalawa pala ng kuya nito ay galing pa sa taong 2021.

Nung una, ang naging inistiyal ko na reaksyon nang marinig ko ito mula kay Chlorine ay sobra akong naguluhan at natawa kasi naman baka niloloko lang ako nito.

Subalit, mababanaag sa pagmumukha ang sinseridad sa mga mata nito na para bang punong-puno ng pag-aalala ang awra niya sa mga puntong iyon.

Kaya naman, agaran ko rin itong pinaniwalaan sapagkat ipinaliwanag rin naman niya na ang puno't dulo ng lahat ng mga kaganapan sa aming dalawa ni Franco Luis At iyun nga  ang imbesyon na gawa ng kanilang ama na si Professor Fernald na kung tawaging pang Dimensional Machine Operator. 

Umaasa na lamang ako ngayon, na sana naman gisingin na ako mula sa masamang panaginip na ito. Sana hindi na lang tunay ang lahat ng itong nararanasan ko. Kung pwe-pwede mahimas-masan na ako ng tuluyan. Dahil sa pagkakataong ito, ako ay sobra nang nahihirapan na iproseso ito lahat-lahat sa utak ko. Hindi ko mawari kung ano ang dapat kong paniwalaan. Totoo nga kaya ang sinasabi sakin ni Chlorine o isa lamang ito sa mga kalokohan niya?

"Ate tatapatin na kita, wala na po tayong dapat sayangin na oras pa lalo pa't nalalapit na rin ang katapusan ni Kuya." puno pa ng pag-aalalang sambit ni Chlorine sakin habang tinitigan ako ng malalim at malamlam sa mga mata nito  

"Teka. Teka. Teka nga lang! pwede bang hinay-hinay muna gulong-gulo pa kasi ang isip ko pwede bang kumalma ka! pwede. please lang!" pakiusap ko pa rito habang pilit na inaalisa ang mga salitang binitawan nito mula sa pag-uusap namin ng masinsinan sa mga oras na ito

"Ate maniwala ka na lang kasi, ako at si kuya ay galing pa sa taong 2021. Wag kang mag-alala may patunay din naman ako. Narito oh!" sabi pa nito sabay labas nang isang kakaibang bagay na hindi ko pa matukoy kung ano itong bagay na hawak-hawak niya 

"Ano ba ang bagay na iyan, may ganyan rin ba sa panahong ito?" pagtatanong ko pa rito dahil maging ako ay mangha-mangha sa aking nakikita 

"Alam mo ate, itong bagay na hawak-hawak ko ngayon  ay tinatawag pang Bluetooth speaker."  pagpapaliwanag  pa ni Chlorine  sa akin sabay inilapit ito  upang sa ganun  mahawakan at makita ko ito ng  malapitan 

"Ano? Butot s-pekel?, pakiulit nga hindi ko masyadong nadinig ang huli mong sinabi." tila nabibingi ko pang turan kay Chlorine 

"Like what I've said, itong bagay na ito ang tawag dito para sa kaalaman mo. B-l-u-e-t-o-o-t-h- s-p-e-a-k-e-r- Bluetooth speaker! ikaw nga gayanin moko." pagbibigay  pa ng instruction ni Chlorine sa akin sabay pinindot ang on tapos dumako agad ito  sa fm para marinig ko ito at madiskubre pa ang musikang nakakubli rito 

"Blokeng spider!, tama  ba chlorine?" inosente ko pang tugon kay Chlorine sabay ngiti ng kunti 

"Hindi! mali-mali ka naman eh. ikaw talaga palabiro ka rin eh!" natatawa pang wika ni Chlorine sa akin habang tinuturo sakin ang tamang pagbigkas ng bagong salitang nadiskubre ko at ang tamang pag-on daw ng dala-dala nitong kakaibang bagay 

"Ano  ba ang tama Chlorine? at siyaka bakit naman may boses ang kahon na iyan at may pindutan pa?"  wika ko pa kay Chlorine matapos kong madinig at makita ng aktuwal ang bagay na hindi ko  parin  matukoy kung ano 

" Di ba bukol speckchel, ang tawag diyan ulit?" naguguluhan  ko pang  tanong sa kanya 

"Huwag mong intindihin, ang ngalan nito. Alam mo ba kung ano ang gamit nito? batay lamang sa iyong nakikita  ngayon. Sa tingin mo maganda kaya ang epekto nito sa tao?" seryoso  pang tanong nito sakin sabay pinindot ang para patay ng Bluetooth speaker upang mas mapaliwanagan pa ako ng maigi

"Interesado  akong malaman Chlorine, ano  ba ang gamit ng bagay na dala-dala mo ngayon dito sa panahon ko?"  wika ko pa kay Chlorine  sabay na inihanda ang dalawang tenga ko  sa pakikinig sa paliwanag  niya sa akin  

"Ang bagay na dala-dala ko ngayon, ay maituturing isa sa mga kagamitan na nakakapaglikha ng uri ng musika na ibig mong marinig. gaya na lamang ng himig ng musika na kinonekta mo sa iyong cellular phone o kahit pa maging sa Usb drive. Tapos hindi lang yan ang kaya nitong gawin. Alam mo pa ba ang ibang gamit nito ha?" panimula  pang paliwanag niya sa akin  sabay tinitigan ako ng seryoso ngunit may ngiti parin sa labi na ipinasilip 

"Maliban doon, ano pa ba ang gamit ng bluetod spellkeer?" paninigurado ko pang  tanong ulit sa kanya  sabay sinusuri ang bagay na bago sa paningin ko 

"Ang ibang gamit nito, ay gaya na lamang ng nakita mo kani-kanina lang pinindot ko ang pindutan nito upang sa ganoo'y makarating ito sa Fm na animo'y radyo o radio kung tawagin sa panahong ninyo ngayon." direkta pang tugon ni Chlorine sa akin  sabay iniabot niya ang Bluetooth speaker upang magamit ko ito kahit saglit lang 

"Salamat sa pagpapahiram, ngayo'y akin na itong magagamit. Ako ay labis na nagdiriwang sa kagalakan  alam mo ba kung bakit?" wika pa ulit nito sa akin 

"Ipagpalagay na natin, tama ka sa iyong mga sinasabi sa akin. Na kayong dalawa ng kuya mo ay galing sa taong 2021 tapos ako nama'y nandirito sa taong 2015. Ngunit, hindi ito nangangahulugang ako ay panatag na at buo na ang tiwalang ibibigay ko sapagkat ako parin ay may mga pagdududa sayo kaya naman hayaan mo na lamang ang diyos at ang tadhana ang siyang magpapasiya sa kung ano ang magiging kahahantungan namin sa dulo." matalimhaga  ko pang sabi kay Chlorine  sabay pinipigilan ko  ang pagpatak ng aking luha sa mata 

"Hindi ko ibig, na sumama ang loob mo pero kasi nais ko lamang magsabi sayo ng mga katotohanan. Katotohanan na kung saan ay nararapat mo ding malaman bakit ayaw mo ba nang mga bagay na totoo?" wika pa niya muli sa akin sabay pumatak na nga ng tuluyan ang mga luha ko sa mga mata ng hindi sinasadya

"Ako parin, ang siyang magdedesisyon para sa aming dalawa hindi ikaw kaya naman nakikiusap ako sayo Chlorine wag na wag mong hahayaang mawala ng tuluyan sakin ang kuya mo ha. ipangako mo. sige na!" mangiyak-ngiyak  ko pang pakiusap kay Chlorine sabay niyapos ako nito sa mabilisang sandali 

"Sige ate mauuna na ako sayo, mamaya na lang tayo ulit mag-usap baka kasi malate pa ako sa first day ko sa school ngayon eh. Bye!" pagpapaalam pa ni Chlorine sa akin 

"Sige ikaw bahala, bye na din kasi  kagaya mo baka malate din ako sa class ko. thank you pala sa time na kausapin ako. I really enjoy having conversation with you. Bye ingat!" 

Summer has come and  passed...

The innocent can  never last...

Wake me up when September ends...

Ano na naman ba ito?

Hindi ko akalain na maririnig ko ulit sa pangalawang pagkakataon ang kanta na naging hudyat upang magbalik na naman sa aking isipan ang huling maganda ko pang alaala sa nag-iisang irog ko na si Franco Luis.

Habang ako ay tumatakbo ng mabilis, sino ba naman ang hindi mapapatakbo gayong mga ilang minuto na lang malalate na talaga ako sa first day ko pa sa high school. 

Please help me God.

late na late na talaga ang inyong lingkod Miss Anna Flora Curtiz.

Subalit, in a unexpected twist of faith I would meet a new person that I didn't wish to have in my life. 

Here comes the rain again...

Falling from the stars...

Drenched in my pain again...

Becoming who we are...

"Miss, are you alright?" tanong pa ng misteryosong binata sa akin  matapos itong mapansin na nagmamadali  ako  na animo'y parang may hinahabol 

"Yes, I'm okay. Why do you ask then? Please lang nagmamadali ako." wika ko pa  sa misteryosong binata sabay tatakbo sana palayo pero bigla  akong  pipigilan nito 

"Wait lang Miss, you cannot go without me." pagpigil pa ng binata sa akin 

"Excuse me, I don't even know you so why would I go with you then. Tsk. Tsk."  galit  ko pang sagot sabay tinignan ito ng diretso sa mata 

"Miss, don't get mad  on me. By the way let me introduce myself to you. Hi I'm Acer Villefuente. Actually the reason why I approached you kasi ang totoo niyan it's been a long time since the last time I saw you and now I'm glad to see your face again." matapat pang sagot nito sa akin 

"Di ko parin makuha, pwede ba kung stalker ka lang can you please stop it. please! I have no time for a stranger like you. Bye I really  have to go baka mahuli pa ako sa klase ng dahil sa kapilyohan mo. Jerk!" nangagalaiti ko  pang saad  kay Acer.

"Sabayan na kita, let me assist you. I like you Anna. I really like you soo much." wika pa ni Acer sa akin  sabay biglang hinawakan ng mahigpit ang mga kamay ko habang nginingitian niya ako ng matamis

"Acer, how come you know my name I haven't introduce myself to you awhile ago. Can you explain to me clearly what is really happening? I'm kinda confused please give me  a brief and precise explanation to all of this" wika ko pa sa kanya  na nasa tono ng pag-aalala 

"Let's make the story short. If you ask me how come I know you. The only thing I could say is I'm your secret admirer from afar. Anyway, it so many times  that I meet you but the only problem was everytime I tried to reach and make an effort to start a conversation with you. it seems that your always unavailable I guess it was because for you. I'm just an invisible and doesn't even exist into your world." paliwanag pa ni Acer sa akin 

"Okay. Okay. I'm so s-sorry for making you feel like that." malungkot pang sagot ko kay Acer sabay bumitaw pa sa pagkakahawak sa kamay niya 

"No worries Anna, Ang mahalaga ngayon sakin eh finally I'm able to accompany you and hold your soft and beautiful hands. This things are enough reason na para maging happy ako today. At pasensiya ka na dahil naabala pa kita. Sige ba-bye na papasok na rin kasi ako sa klase ko." 

Mga ilang minuto pa ng  katahimikan, ang namagitan sa aming dalawa ni Acer. Matapos nito ng aakto na sanang paalis si Acer at siyaka lang ako natauhan at bigla na lang maiisipan itong pigilan siya bakit kaya? 

Hindi ko rin alam.

Basta ang alam ko lang gusto ko pa siyang makasama pa ng kahit kunti pang sandali.

"Sandali. Hoy! Acer. Don't leave me!" sigaw ko pa kay Acer bilang pagpigil dito  na umalis 

"Yes? Bakit ayaw mo bang pumasok ng klase ngayon?" sagot pa ni Acer sakin  sabay lapit 

"Hindi sa ganun, ayaw ko lang  munang umalis ka. Samahan mo muna ako hanggang sa classroom ko pwede ba? please! please! pumayag kana Acer! please!" pakiusap ko pa kay Acer sabay hinarap ito na parang isang batang nagmamakaawa

"Papayag ba ako? Hmmm... Okay fine. Kung hindi lang kita gusto at nakyukyutan sayo eh aalis na talaga ako kani-kanina lang." sagot naman ni Acer sa akin  sabay niyakap ako nito bigla 

"Acer. Acer. Why are you hugging me?" tanong ko pa sa kanya na puno ng pagtataka habang nakayakap ito ng mahigpit 

"Sorry! Sorry! I'm just carried away. Ang saya-saya ko kasi today. And the reason is all the things I've dream before was happening right in front of me. And thanks anyway for giving me the  chance to prove to you how genuine my love for you." nakangiti pang wika ni Acer sakin sabay umalis mula sa pagkakayakap at nagsimula na itong maglakad 

"Tara na! Let's go! bilisan natin malalate na tayo pareho!" natataranta pang sabi ko kay Acer sabay matulin nga akong umakyat papunta sa classroom ko habang kasama ko parin siya 

"Don't you worry. Ngayon lang naman tayo late eh. And maybe we are not the only one was late this first day of school." saad pa ni Acer sakin sabay sinamahan nga ako sa classroom ko na katabi din pala ng classroom nito  

"Sana nga, magkakatotoo yang sinasabi mo. wika ko pa kay Acer habang papasok pa lang ako sa classroom ko habang siya hinintay lang ako na makapasok bago siya magtungo sa classroom din niya 

"Trust me, whatever might happen to you and to me just always remember. that  loving someone is not the only way for you to become fully human. instead use this as  a inspiration and motivation for you to glorify the love up above all. You knew already what I mean.  Just trust him and everything will follow and when the day comes whether there's us or not. I'm still be grateful that once in our lives we crossed paths unexpectedly." mga huling katagang sinabi ni Acer sa akin bago nga tuluyan itong pumasok sa classroom niya 

"Thank you. I really appreciate that you accompany me in going to my classroom. Bye Acer! take good care of yourself always!" medyo emosyonal ko pang sabi kay Acer bago ako tuluyang pumasok nga sa magiging classroom ko 

Ang hindi alam ng ating bida.

Si Acer pala ay dati na pala nitong kilala at magkakababata pa sila.

"Hello Miss Curtiz, congratulations you made it to the last. Class let's clap all our hands for her!" seryoso pang linya ni Mrs. Regallion sakin matapos nito na papasok pa lang ako sa loob 

"Sorry! Sorry! I'm really sorry Ma'am for being late this first day of school." pagpapaumanhin ko pa kay Mrs. Regallion habang nakayuko ako sa harap nito 

"it's okay. but next time you should be more thoughtful of your study than prioritize those non-sense business outside of the school. please take get inside and take your seat Miss Curtiz." 

"Thank you po Ma'am" 

"Never mind Miss Curtiz, well let's go back to our business. Now  class can we start f again rom the top? kasi itong kaklase ninyong early bird ay nahuli pa sa discussion natin. So let me call on your very own charming President of this section. Mr. Torres!" wika pa ulit ni Mrs. Regallion sabay binanggit nito ang isang apelyidong pamilyar sa akin 

"Thank you Ma'am,for your wonderful introduction. Now allowed me guys to discuss again the importance of Science inventions to the daily lives of many individuals here in Earth." saad pa  ng isang boses lalaki na sa tingin kilala ko ito lalong-lalo ang lalim ng boses nito 

Sana nga ay tumama ako.

Sana ngang si Franco Luis Torres nga itong naririnig kong nagdidiscuss.

Nakakainis kasi wala na ibang bakanteng upuan  sa harap kaya tuloy andito ako ngayon sa likod nakaupo.

Hindi ko tuloy masasaksihan o kaya makita upang kumpirmahin na si Franco Luis Torres nga ay kaklase ko.

Lumipas ang tatlongpu't segundo...

Matapos ang discussion, ng Charming namin na President ay mga ilang oras pa niyan ay tumunog na rin ang bell. Ang ibig sabihin oras na para makapagrecess na kami. 

At heto ako ngayon, ay wala parin ako sa tamang katinuan dahil iniisip ko parin. Sino kaya itong president namin sa classroom? siya at si Franco Luis kaya ay iisang tao lang din?

Sana hindi rin magtagal ay, maging malinaw na sa akin ang lahat kasi hanggang ngayon sobrang naguguluhan na ako at wala na atang mapagsidlan itong pag-aalala ko pa ng husto. 

Ang mabuti pa ay ikain ko na lang to.

kain na nga ako, sayang naman itong meryenda ko pa na Toasted Tuna Salad sandwich tapos pinartneran pa ng Fresh calamansi juice kung babalewalain ko lang din di ba.

"Hello pwede makiupo, wala na kasi bakanteng  upuan okay lang ba?" wika pa ng isang babaeng may mahinhin pang boses sa akin sabay tinabihan nga ako nito habang dala-dala pa nito ang kanyang snack 

"Ayos lang, wala namang problema sakin." sagot ko pa rito sabay sinimulan ngang kainin ang baon ko pa at ininom na rin ang fresh pang calamansi juice 

"By the way, Can I ask you if we could be friends. Okay lang ba sayo?" mahinhin pang tanong ng babae sa akin sabay pinaharap niya ako sa direksyon niya at inabot pa ang kamay nito sakin with matching sweet smile pa 

"Of course yes, it's my pleasure to be your friend. And for your information I am Anna Flora Curtiz pala. how about you. What's your name?" tanong ko pa rito pabalik sabay hinarap ito ng may ngiti din sa aking labi at abot din ng kamay ko para makipagshakehands sa kanya 

"I'm sorry ha, first day of school kasi kaya feeling ko nahihiya pa ako and also ikaw palang nakausap ko. And now we are friends, I am so very grateful wala lang. feeling ko lang kasi medyo mababawasan na ang hiya ko. hehehe. But anyways, my name pala is Floreinsheul Armendez. Nice to finally to meet you!" nakangiti na rin na sabi pa muli ni Floreinsheul sa akin sabay napapakagat pa sa  kuko nito habang kaharap ako 

"Tara kain tayo! Tara share tayo ng baon." pag-aaya ko pa rito sabay napatingin sa cute pa nitong lunchbox na ang design pa ay hello kitty pa na pink 

"Bakit? may problema ba sa lunch box ko? kaya ka ba napapatitig diyan kasi napapangitan ka. hindi ba?" sunod-sunod pang tanong ni Floreinsheul sa akin na para bang nag-aalala ito sa kung ano ang naiisip ko tungkol sa baunan niya 

"Wala naman, sadyang I find it cute." honest ko pang sagot sa kanya sabay di mapigilang hindi mapangiti ng malaki 

"Are you sure na cute talaga ang tingin mo sa lunchbox ko at wala ng iba pa?" paninigurado pang tanong nito sa akin muli sabay sumubo na siya ng isang pirasong sunny side up na itlog at isinawsaw ito sa ketchup din 

"Oo nga, ikaw naman masyado kang advance mag-isip. Chill lang okay." wika pa sa kanya sabay di mapigilang hindi matawa sa pagiging mahinhin nito 

Sa tingin ko, naalala ko tuloy bigla ang  kapatid ko pa na si Chloride sa katauhan niya. 

"Pasensiya ka na sakin ha, sobrang dami lang talaga tumatakbo sa isip ko ngayon. At sana hindi ka galit sakin ha o hindi naman kaya baka isipin ang drama ko lang. Sorry. Sorry." sabi pa nito sa tonong parang naghahangad ng assurance mula sa akin na okay lang ang lahat sa amin 

"Ano ka ba, stop worrying okay. Basta heto lang ang tatandaan mo ha dahil magkaibigan na tayo ngayon don't hesitate to ask for a help or an advice sa akin dahil I swear to you and to God na I won't fail you. Keep that in your mind as always okay. Let's just finished na lang kasi our meryenda para mabusog pa ang mga tiyan natin kesa mag-iyakan pa tayo rito. enjoy your snack my dear friend." sagot ko pa rito with full of compassion and love towards her that I considered as my newly found sister pa 

"Sige po, and thank you po pala for accepting me as your friend."  taos-puso pa nitong pasasalamat sa akin sabay yakap sakin matapos nitong maubos ang snack pa niya 

"Your welcome, and also me nga din I'm so very thankful to meet a person as sweet as you are. Kaya naman always remember we are now friends. not just friends but sisters in life. Sister! Sister! Forever and ever!" wika ko pa rito sabay ginawa pa namin ang kakaibang friendship shakehands na naisipan lang  namin na icreate bilang   symbol pa ng friendship at sisterhood namin sa isa't-isa 

Ang mga symbols pa na isip namin ay, gaya na lamang ng symbol ng infinity 8, flying bird, pretty butterfly, and lastly the friendship lock pa sa ending.

A couple of minutes later...

We are finally back in the game, I mean inside of our classroom pala. 

And as I expected, me and Floreinsheul get inside together in our classroom dahil same rin pala kami ng section and that means for something. So I and her was classmate pala. Di ba ang exciting? 

But you know what, what is more exciting than getting a new-found friend?  and that is to finally figured it out. that all this time my guts wasn't mistaken for Christ sake! 

You wanna know what it means, let's continue my story now. 

After me and my new friend, finally get in . The first thing caught my attention before I entered again our classroom was that man whose  Tall, Dark, and Handsome. A young man who was standing straight and happily while strumming the chords of the guitar. And finally, after the  face recognition test I did for myself at doon ko lang namukhaan na Ang lalaki palang yun ay walang iba kung hindi si Franco Luis Torres. The one and only my love. yieeehh! 

Oh my the beats of my heart, I can't control it. What I'm gonna do now? 

Paano na ito, sobrang bilis ng tibok ng puso ko at kinikilig na ako. Oh no! 

Lalapitan ko ba siya o hindi?

Lalapitan ko ba siya o hindi?

Teka lang self-check, heartbeats per minute normal rate is 60 to 100. pero ang sakin ngayon ay nasa mga 100 to 560 per minute. And then, body temperature well I guess 36.7 degrees celsius kaso nga lang itong pisngi ko parang nag-iinit. This is only mean something and that would be namumula lang ako dahil sa kilig. 

"Hey Miss, Are you okay?" tanong pa sa akin ni Frano Luis Torres irog ko

"Yeah, I'm okay. How about you?" nakangiti ko pang tanong kay Franco Luis Torres irog ko 

"Just take a seat first, you know what parang familiar ka. Did we meet somewhere?" tanong pa nito na para bang never niya akong nakilala in the first place 

"Wait, come on! This is me! Anna Flora! Remember? doon sa may payphone at umuulan nun eh" giit ko pa rito kasi maging ako naguguluhan na rin sa nangyayari 

"I'm so sorry, I can't recall the time we first meet. I'm so sorry I just felt a familiar thing to you. pero I'm not sure kung kilala kita eh. sorry talaga. sorry." wika pa nito na halata din sa itsura nito na naguguluhan din 

Marahil, tama nga ang isiniwalat ni Chlorine sa akin tungkol sa kanila ng Kuya Franco niya na galing sila sa 2021 tapos ako sa 2015. At ang para bang ang nangkokonekta lang sa amin ang imbensyon ng ama nila. 

Hindi ko na talaga alam, anong dapat kong maramdaman sa mga oras na ito. Andiyan na nga siya, pero parang kay layo naman niya sa akin. 

Ang sakit-sakit lang ngayong makita, na kaharap ko nga siya pero hindi ni isang alaala tungkol sa akin wala man lang siya matandaan. 

Mas masakit pa ito sa amnesia o sa kahit ano pang klaseng masalimuot na tagpo ng buhay. 

Bakit ngayon pa? Bakit ngayon pa gayong sobrang napamahal na ako sa kanya? 

May magagawa pa ba ako, para baguhin ang takbo ng kwento naming dalawa at kung ano ang magiging dulo nito? meron ba? meron? 

"Okay lang naintindihan ko, salamat parin kasi nakita kita ulit. doon palang masaya na ako." emosyonal ko pang sagot kay Franco Luis sabay niyakap ito ng mahigpit 

"Alam mo kahit hindi kita maalala, para bang may kung ano sa loob ng puso ko ang nagsasabing ayaw kitang nasasaktan at higit sa lahat sa tingin ko importante ka sa buhay ko. Kaya naman tatanggapin ko ang yakap mo Miss." tugon naman ni Franco Luis irog ko na nagpaantig at nagbigay ng pag-asa sa puso ko 

"Salamat, dahil kahit papaano gumaan ang pakiramdam ko." sabi ko pa sabay bumitaw na sa pagkakayakap sa kanya 

"Walang anuman" sagot pa niya sa akin sabay bumalik na sa upuan nito 

"Tapos na ba kayo, Mr Torres and Miss Curtiz sa lambingan ninyo? dahil kung Oo let's proceed to our discussion!" strikto pang wika ng aming guro sa Araling Panlipunan na si Miss Joseah 

"Tapos na sila Ma'am! Ayiehhh!" tukso pa ng aming mga kaklase sa aming dalawa ni Franco Luis Torres 

"Quiet Class! Quiet! Kung hindi kayo titigil sige kayo may long quiz kayo. Ano gusto niyo?" banta pa ng aming guro sa mga kaklase ko 

At dahil nga sa sinabi ng guro namin, sa awa ng diyos ay tumahimik naman ang mga maiingay at malakas pa sa tuksaan na mga kaklase ko.